Willer versus moeter

‘Dat kan je ook wel gewoon vragen’ versus ‘het moet toch gebeuren’. De willer tegenover de moeter. Twee behoeften met twee duidelijke uitingen van een communicatiepatroon. ‘Ik moet niks’ tegenover ‘doe niet zo moeilijk’.

Waar de moeter de logica van oorzaak en gevolg hanteert, zal de willer bijna allergisch reageren op het woord ‘moet of moeten’. De bijna commandotoon van de moeter, werkt vaak averechts op de willer. Het moeten overwerken om de simpele reden dat het werk afmoet, wordt door de willer ook wel gezien, maar die zal positiever reageren op een vraag. In een vraag ligt immers de mogelijkheid van een eigen keuze. ‘Jij blijft toch ook overwerken?’ De eigen keuze, ook al is die er eigenlijk niet, maar het klinkt wel beter dan Iedereen werkt over, dus jij ook.’

De moeter: Als het werk niet op tijd af is, dan krijgen we een hoop gedoe, dus we moeten wel doorwerken. De logica van oorzaak en gevolg.

De willer: Als het werk niet op tijd af is, dan komt dat omdat we niet genoeg mensen hebben. Oh ja, en ik moet natuurlijk niets.

Ook in de privésfeer zijn moeters en willers

Zonder kennis van behoeften met de daarbij behorende communicatiepatronen kan miscommunicatie en irritaties ontstaan bij mensen met de tegengestelde behoeften. ‘Zorg er nou voor dat je kamer opgeruimd is, dan kan je vanmiddag buiten spelen’ is een voorbeeld van de logica van oorzaak en gevolg. Of het kind hieraan gehoor zal geven bepaalt of het ook een moeter is, of juist een willer. Het moetertje zal eerder aan de opdracht voldoen dan het willertje. Die zet de hakken in het zand en zal duidelijker laten blijken daar dus totaal geen zin in te hebben. Vanwege de rolverdeling ouder-kind zal deze er wel aan beginnen, maar er is een grote kans, dat ‘s middags de kamer nog steeds niet helemaal opgeruimd is.

‘Buurman de heg moet gesnoeid worden’. ‘Bekijk het, dat bepaal ik zelf wel’ denkt de buurman.  ‘Joh, kijk gewoon of je vanmiddag of anders morgen daar tijd en zin in hebt’ zegt zijn vrouw. Of deze vrouw nu kennis heeft van de behoefte van waaruit haar man communiceert, of dat zij haar man lang genoeg kent om te weten dat zo’n opdracht averechts werkt, de juiste toon is in ieder geval door haar gevonden. En misschien is zijzelf ook wel een willer. Wat in ieder geval werkt, is het hebben van de eigen keuze. Vanmiddag, of anders morgen.